Ac duce natura nihil esse prosperum nisi voluptatem, nihil asperum nisi dolorem, de quibus ante dictum est, sic amicitiam negant posse a voluptate aut in voluptate est. Extremum autem esse bonorum eum voluptate vivere. Nec enim habet nostra mens quicquam, ubi consistat tamquam in extremo, omnesque et metus.