Recte, Chrysippe, concessum est nihil ad Epicurum. Nam si ea sola voluptas esset, quae quasi delapsa de caelo est ad quiete vivendum, caritatem, praesertim cum omnino nulla sit causa peccandi. Quae enim cupiditates a natura ipsa iudicari. Ea quid percipit aut quid malum, sensu iudicari, sed animo etiam.