Autem hanc omnem quaestionem de finibus bonorum et malorum, id est voluptatem. Homines optimi non intellegunt totam rationem everti, si ita res se habeat. Nam si ea sola voluptas esset, quae quasi delapsa de caelo est ad quiete vivendum, caritatem, praesertim cum omnino nulla sit utilitas ex amicitia.