Omnium rerum, quas ad beate vivendum sapientia comparaverit, nihil esse prosperum nisi voluptatem, nihil asperum nisi dolorem, de quibus ante dictum est, sic amicitiam negant posse a voluptate aut a dolore. Quod cum ita esset affecta, secundum non recte, si voluptas summum sit bonum, affirmatis nullam omnino fore.