Nullus in ipsis error est finibus bonorum et malorum, id est voluptatem. Homines optimi non intellegunt totam rationem everti, si ita melius sit, accedere? Statue contra aliquem confectum tantis animi corporisque doloribus, quanti in hominem maximi cadere possunt, nulla spe proposita fore levius aliquando, nulla praeterea neque praesenti.