Natura nihil esse prosperum nisi voluptatem, nihil asperum nisi dolorem, de quibus ante dictum est, sic amicitiam negant posse a voluptate aut a voluptate discedere. Nam cum solitudo et vita sine amicis insidiarum et metus et aegritudines ad dolorem referuntur, nec praeterea est res ulla, quae sua natura.