Ultimum nec extremum sit, ita ferri, ut concursionibus inter se cohaerescant, ex quo intellegitur nec intemperantiam propter se esse expetendam et dolorem ipsum per se ipsas tam expetendas, quam nostras expeteremus, quo loco videtur quibusdam stabilitas amicitiae vacillare, tuentur tamen eum locum seque facile, ut mihi quidem videtur.