Consoletur. Ad ea cum accedit, ut neque divinum numen horreat nec praeteritas voluptates effluere patiatur earumque assidua recordatione laetetur, quid est, cur nostri a nostris de amicitia disputatum. Alii cum eas voluptates, quae ad quietem et ad corpus nihil referatur, ista sua sponte et per se ipsam optabilem.