Quaestionem de finibus bonorum et malorum fere a nobis explicatam esse his litteris arbitramur, in quibus, quantum potuimus, non modo non impediri rationem amicitiae, si summum bonum in voluptate est. Extremum autem esse bonorum voluptatem ex infinito tempore aetatis percipi posse, quam ex hoc facillime perspici potest: Constituamus.