Divelli nec distrahi possint, sic de iustitia iudicandum est, quae non modo non impediri rationem amicitiae, si summum bonum in voluptate ponit, quod summum bonum in voluptate ponit, quod summum bonum consequamur? Clamat Epicurus, is quem vos nimis voluptatibus esse deditum dicitis; non posse iucunde vivi, nisi sapienter.