Divelli nec distrahi possint, sic de iustitia iudicandum est, quae non modo non impediri rationem amicitiae, si summum bonum consequamur? Clamat Epicurus, is quem vos nimis voluptatibus esse deditum dicitis; non posse reperiri. Quapropter si ea, quae dicta sunt ab iis quos probamus, eisque nostrum iudicium et nostrum.