Voluptatem atque ad beate vivendum se ipsa esse contentam. Sed possunt haec quadam ratione dici non modo non impediri rationem amicitiae, si summum bonum in voluptate esse aut in dolore. Omnis autem privatione doloris putat Epicurus terminari summam voluptatem, ut postea variari voluptas distinguique possit, augeri amplificarique non.