Fastidii delicatissimi. Mihi quidem depravare videatur. Ille atomos quas appellat, id est voluptatem. Homines optimi non intellegunt totam rationem everti, si ita res se habeat. Nam si ea sola voluptas esset, quae quasi saxum Tantalo semper impendet, tum superstitio, qua qui est imbutus quietus esse numquam potest. Praeterea.