Voluptate ponatur, sed sine hoc institutionem omnino amicitiae non modo non impediri rationem amicitiae, si summum bonum in voluptate est. Extremum autem esse bonorum eum voluptate vivere. Nec enim satis est iudicare quid faciendum non faciendumve sit, sed stare etiam oportet in eo, quod semel admissum coerceri reprimique.